Summary
หลังผ่านช่วงเวลาข้ามมิติมาชั่วพริบตา เย่ซั่ว ก็พบว่าตนเองได้กลายเป็นองค์ชายเก้าแห่งราชวงศ์โจว มารดาของเขาคือสนมเอกผู้ได้รับความโปรดปรานสูงสุด ส่วนท่านตาคือ “ผู้บัญชาการกั๋ว” ดินแดนเจิ้นกั๋วผู้ทรงอำนาจทางการทหาร ตั้งแต่เกิดมาเขาก็ติดหนึ่งในสามผู้มีสิทธิ์แย่งชิงบัลลังก์อันดับต้นๆ ชนิดที่สูสีกับองค์รัชทายาทเลยทีเดียว
ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นคือ มารดาของเขายังมีความทะเยอทะยานที่จะขึ้นกุมอำนาจสูงสุดในแผ่นดิน สนมเอกผู้กุมกำลังทหารในมือ ในยามที่ฮ่องเต้อยู่ในวัยฉกรรจ์—นี่คือสูตรสำเร็จแห่งหายนะชัดๆ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังต้องเผชิญหน้ากับพี่ชายต่างมารดาอีกแปดคนที่ล้วนแต่เป็นเสือสิงห์กระทิงแรดเขี้ยวยาวลากดิน
เย่ซั่วครุ่นคิดอยู่นานสองนาน ก่อนจะหลับตาลงแล้วดีดขาสองข้างเป็นอันจบพิธี
ใครอยากแย่งก็เชิญตามสบายเถอะ! ต่อให้ได้เป็นฮ่องเต้แล้วอย่างไร? ไม่มีอินเทอร์เน็ต ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีเกมเล่น… ต่อให้ได้นั่งบัลลังก์มังกร เขาก็ยังไม่มีชักโครกใช้อยู่ดี!
ดังนั้นตามสุภาษิตที่ว่า “ไร้ซึ่งความโลภ ใจย่อมมั่นคง” องค์ชายเก้าผู้ทรงเกียรติจึงผันตัวกลายเป็นเพลย์บอยตัวพ่อจอมสำมะเลเทเมาทันที
ให้ไปเข้าสำนักเรียนก่อนยุ่งยิ้ม (ตีสามถึงตีห้า) เนี่ยนะ? มิน่าล่ะอัตราการตายของเด็กถึงได้สูงนัก! ไม่เอาๆๆ เด็ดขาด! ขุนนางเข้าเฝ้าก่อนแล้วค่อยตามด้วยองค์ชายงั้นหรือ? ไหนบอกว่าฮ่องเต้เป็นเสด็จพ่อบังเกิดเกล้าของข้าไงเล่า?
ในตอนแรก องค์รัชทายาทและเหล่าพี่ชายต่างคิดว่าน้องชายคนเล็กผู้นี้กำลังซ่อนคมเขี้ยวอำพรางความสามารถ จนกระทั่งเขาอายุแปดขวบเข้าไปแล้ว แต่ยังคอยอ้อนให้เสด็จพ่ออุ้มเดินไปสำนักศึกษาอยู่เลย พวกเขาถึงเพิ่งตระหนักได้ว่า… น้องชายคนนี้มันโง่เขลาเบาปัญญาของจริง!
ฮ่องเต้พระองค์ปัจจุบันต้องเดินบนแผ่นน้ำแข็งบางๆ สวมบทบาทเป็นลูกชายกตัญญูของคนอื่นมานานกว่าสามสิบปีกว่า1จะได้ขึ้นครองราชย์ บรรดาโอรสองค์ก่อนๆ ต่างก็ถอดแบบความเคร่งเครียดนี้มาหมด จนกระทั่งองค์ชายเก้าถือกำเนิดขึ้น—เด็กน้อยที่แม้แต่ฮ่องเต้เองก็คาดเดาไม่ได้ แต่ด้วยเหตุผลกลใดไม่ทราบ ฮ่องเต้กลับเทความใส่ใจทั้งหมดไปที่องค์ชายเล็กผู้นี้ และต่อให้มีน้องชายองค์ต่อๆ มาเกิดตามหลัง ก็ไม่มีใครโดดเด่นเท่าเขาอีกเลย
เวลาร่วงเลยผ่านไปนานกว่าทศวรรษ ราชสำนักปั่นป่วนวุ่นวาย พี่น้องห้ำหั่นกันเอง สถานการณ์แปรเปลี่ยนไปชั่วพริบตา มีเพียงเย่ซั่วเท่านั้นที่ยังคงทำตัว “เหมือนเดิม” ไม่เคยเปลี่ยน
ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า ฮ่องเต้พระองค์ใหม่จะสวรรคตหลังขึ้นครองราชย์ได้เพียงสามปี ทิ้งไว้เพียงทายาทตัวน้อยคนเดียวให้สืบราชบัลลังก์ เย่ซั่วกัดฟันอบรมเลี้ยงดูหลานชายสุดชีวิต สุดท้ายกลับต้องสูญเสียเขาไปอย่างไร้ลางบอกเหตุ ราชวงศ์ตกอยู่ในภาวะอับจนหนทาง เหลือเพียงองค์อาหนุ่มวัยยี่สิบหกปีเท่านั้นที่ต้องขึ้นรับตำแหน่งต่อ
เย่ซั่ว: ………
ในวันพิธีบรมราชาภิเษก เหล่าขุนนางที่หวนนึกถึงอดีตองค์ชายเก้า—ผู้ซึ่งบัดนี้กลายเป็น “เสด็จอาเก้า” ผู้ที่แม้แต่ชั้นประถมศึกษาก็ยังเรียนไม่จบ—ต่างพากันโศกเศร้าอาดูรจนน้ำตานองหน้า เกือบจะทำเอาท้องพระโรงแทบพังทลาย
“แผ่นดินต้าโจวของเราสิ้นท่าแล้ว!”
เมื่อเห็นองค์ชายเก้ายังคงทำตัวสำมะเลเทเมาไม่เลิกแม้แต่ในยามที่ขึ้นเป็นฮ่องเต้แล้ว ทุกคนรวมถึงท่านราชบัณฑิตต่างพากันทำใจเตรียมรับชะตากรรมถูกสองแคว้นเพื่อนบ้านกลืนกิน
ทว่า… ใครเล่าจะคาดคิดว่าผ่านไปเพียงปีเดียว แผ่นดินกลับมั่นคงไร้คลื่นลม! ผ่านไปสามปี ราษฎรไม่มีใครต้องอดอยาก! ผ่านไปห้าปี แม้ภัยพิบัติทางธรรมชาติจะยังคงเกิดขึ้น แต่เย่ซั่วกลับใช้โอกาสนี้ฉวยจังหวะเปิดฉากรุกราน กวาดล้างแคว้นทั้งสองจนพินาศสิ้นซาก!
เมื่อทอดพระเนตรดินแดนที่ถูกรวมเป็นหนึ่งอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน เหล่าขุนนางต่างอ้าปากค้างตะลึงงัน…
ใครจะไปคิดเล่าว่า… แท้จริงแล้วเย่ซั่วผู้นี้ ในชาติก่อนจะเป็นถึงอัจฉริยะผู้ปราดเปรื่องกันล่ะ?!
📜 ตัวอย่างเรื่องสั้นพรีวิว: “หลังกลายเป็นลูกบุญธรรมของขันที”
หลังข้ามมิติมา เจียงเยี่ยนเหลียง ได้กลายเป็นลูกบุญธรรมของขันทีผู้ฉาวโฉ่ แม้ว่าชื่อเสียงของขันทีผู้นี้จะเน่าเฟะถึงขีดสุด แต่เขากลับรักและทุ่มเทให้ลูกบุญธรรมอย่างแท้จริง นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เจียงเยี่ยนเหลียงสามารถหลบอยู่ภายใต้ปีกปกป้อง และใช้ชีวิตสุขสบายมาได้หลายปี
ในสายตาของเจียงเยี่ยนเหลียง บุญคุณอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ ในอนาคตเขาจะต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดเพื่อตอบแทนให้จงได้
ขันทีใหญ่ เจียงเต๋อวัง กุมอำนาจในราชสำนักมาหลายปี ชื่อเสียงอื้อฉาวจนเน่าเฟะไปนานแล้ว ขุนนางในราชสำนักต่างเรียกเขาต่อหน้าด้วยความยำเกรงว่า “เก้าพันปี” แต่ลับหลังกลับพากันรุมด่าสาปแช่งว่าไอ้ขันทีไร้สิ้นดี แม้ว่าเขาจะมีอำนาจล้นฟ้า แต่ก็ไม่มีใครนับถือเขาจากใจจริงเพราะปมด้อยเรื่องความเป็นขันที
เจียงเต๋อวังคิดว่าชีวิตนี้ของตนคงมีจุดจบเพียงเท่านี้ รอจนความแค้นเคืองของราษฎรสะสมถึงขีดสุด วันหนึ่งเขากคงต้องพบจุดจบอันอนาถตามที่พวกมันแช่งชดไว้อย่างแน่นอน
ทว่า ใครจะคาดคิดว่าลูกบุญธรรมของเขาจะมีความทะเยอทะยานถึงเพียงนี้! ตอนอายุสิบสี่ ขืนไปมีปากเสียงจนหัวร้างข้างแตก แต่กลับกลายเป็นว่าเหตุการณ์นั้นทำให้เขา “ตาสว่าง” ขึ้นมา!
ไม่กี่ปีต่อมา ลูกชายคนนี้สามารถสอบจอหงส์คว้าอันดับหนึ่งในการสอบจอหงส์มาครองได้สำเร็จ! เมื่อเหล่าขุนนางบุ๋นบู๊ในราชสำนักได้ยินข่าว หน้าตาต่างพากันเขียวคล้ำด้วยความแค้นใจ
เจียงเต๋อวังสูดลมหายใจระบายความสะใจออกมา รู้สึกว่าชีวิตนี้คุ้มค่าแล้ว มีลูกบุญธรรมเช่นนี้ ต่อให้ตายตาหลับก็ไม่มีอะไรต้องเสียดาย
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เจียงเต๋อวังจึงปฏิบัติกับลูกบุญธรรมราวกับแก้วตาดวงใจ ทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างเพื่อส่งเสริมให้เขาไต่เต้าสู่อำนาจสูงสุดและปกป้องเขาให้ปลอดภัย เป้าหมายของเขาคือการเป็นขุนนางกترอำนาจตัวจริง เขาอยากให้ทุกคนรู้ว่า ต่อให้ตัวเขา เจียงเต๋อวัง คนนี้จะไร้ค่าแค่ไหน แต่ลูกชายของเขาคือยอดคนอันดับหนึ่ง!
ทว่า… เส้นทางการเติบโตของลูกชายกลับก้าวล้ำเกินกว่าที่เขาคาดคิดไปไกลลิบ
สามปีผ่านไป ภัยพิบัติธรรมชาติโหมกระหน่ำ กองทัพกบฏผุดขึ้นราวดอกเห็ด และในวันที่เมืองแตก เจียงเต๋อวังถูกจับกุมตัว เขารู้ดีว่าตนเองต้องตกเป็นแพะรับบาปและถูกผู้นำกบฏสังหารบูชายัญ เจียงเต๋อวังยังคงสงบนิ่งเพราะคาดการณ์วันนี้ไว้ล่วงหน้าแล้ว สิ่งเดียวที่เป็นห่วงก่อนตายคือลูกบุญธรรมที่เขาแอบส่งตัวให้ออกเดินทางล่วงหน้าไปนานแล้ว
จนกระทั่ง… เจียงเต๋อวังได้เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของผู้นำกองทัพกบฏอย่างชัดๆ
แม้ใบหน้าจะเปรอะเปื้อนคราบเลือดและแววตาจะดุดันดุจพญาเสือโคร่งอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ต่อให้ลูกชายกลายเป็นเถ้าธุลี เจียงเต๋อวังก็ไม่มีวันจำผิดคน!
ผู้นำกบฏคนนี้จะเป็นใครไปได้อีก หากไม่ใช่ลูกชายแท้ๆ ของเขาเอง?
ความฝันที่จะได้เป็นพ่อขุนนางกังฉินผู้ทรงอำนาจพังทลายลงไม่เป็นท่า แต่เขายังสามารถฝันถึงการเป็น “พ่อของฮ่องเต้” ได้!
ดังนั้น เจียงเต๋อวังจึงได้แต่มองลูกชายของตนก้าวขึ้นครองบัลลังก์ที่แม้แต่ในยามรุ่งโรจน์ที่สุดเขาก็ไม่เคยกล้าฝันถึง… ได้อย่างง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ
ในวินาทีนั้น เจียงเต๋อวังถึงได้กระจ่างแจ้งว่า ตัวเขานั้น… ขันทีชั่วช้าสารเลวผู้โด่งดัง แท้จริงแล้วเป็นเพียงแค่เศษสวะที่ไม่แม้แต่จะเทียบเท่าเศษเสี้ยวของลูกชายผู้แสนเงียบขรึมคนนี้เลยด้วยซ้ำ!
และในยามที่บรรดาขุนนางคนอื่นๆ ได้ข่าวว่า เจียงเต๋อวังถูกจับตัวได้ แม้สถานการณ์ของพวกเขาจะไม่สู้ดีนัก แต่ในใจลึกๆ กลับพากันลิงโลดดีใจ คิดว่าไอ้หมาขันทีตัวนี้ต้องตายอย่างอนาถแน่ๆ!
ผลปรากฏว่า… พวกเขาเฝ้ารอแล้วรอเล่า ผ่านไปหนึ่งวัน สองวัน สามวัน… จนกระทั่งข่าวที่ลอยเข้าหูกลับกลายเป็นว่า “ไอ้หมาขันทีตัวนั้นนับวันยิ่งอยู่ดีกินดีมีอำนาจมากกว่าเดิม!”
เลือดคำโตพากันตีตื้นจุกอยู่ที่ลำคอของเหล่าขุนนางจนแทบกระอักออกมาเป็นสายเลือด!
-
#344ตอนจบ
-
#343เร็วๆ นี้
-
#342อวยพร
-
#341เกม
-
#340สำลักและไอ
-
#339คลื่นไส้
-
#338ชัยชนะ
-
#337ราคาถูก
-
#336ของขวัญ
-
#335นักฆ่า
-
#334สู้ต่อ
-
#333เข้าร่วม
-
#332แหกคอก
-
#331หมายเลขเปลี่ยน
-
#330สักการะ
-
#329เสร็จแล้ว
-
#328เหงื่อเย็น
-
#327การทำลาย
-
#326ช่วย
-
#325ต่อสู้
-
#324จัดการกับ
-
#323การฆ่าตัวตาย
-
#322หนี
-
#321พักในเมือง
-
#320cruel
-
#319ดึงลูกศรออก
-
#318ได้รับบาดเจ็บ
-
#317ป่วย
-
#316ทั่วไป
-
#315ร้ายกาจ
-
#314โรงเรียน
-
#313น่าเบื่อ
-
#312การตรวจสอบซ้ำ
-
#311แก่ลง
-
#310คำตอบ
-
#309เหนือศีรษะ
-
#308แก้ปัญหา
-
#307ผลลัพธ์
-
#306การผลิต
-
#305ตั้งครรภ์
-
#304ขอบคุณ
-
#303การมีลูก
-
#302เอาแต่ใจ
-
#301กระจก
-
#300ดุร้าย
-
#299ความแปลกประหลาด
-
#298รับผิดชอบ
-
#297sluggish
-
#296โหดร้าย
-
#295การฆ่า
-
#294การสังหารหมู่มนุษย์
-
#293ความเสี่ยงสูง
-
#292การต่อสู้
-
#291น่าเวทนา
-
#290การตื่นขึ้น
-
#289จัดแสดงโชว์
-
#288อุปกรณ์
-
#287รับรู้
-
#286ไม่ยุติธรรม
-
#285ไปทำสงคราม
-
#284นำคณะสำรวจด้วยตนเอง
-
#283พันธมิตรการแต่งงาน
-
#282กลยุทธ์ของทั้งสองประเทศนี้ช่าง
-
#281มา
-
#280จ้าวเฉิง
-
#279ชื่อ
-
#278เรื่องเล็กน้อย
-
#277จักรพรรดิ
-
#276ความสุข
-
#275ควีน
-
#274การร้องไห้
-
#273การด้นสด
-
#272เพียร์ซ
-
#271ฆาตกรรม
-
#270เย่ซุน
-
#269กล่าวคำอำลา
-
#268ติดโรค
-
#267โรคระบาด
-
#266ความโลภ
-
#265ซื่อสัตย์
-
#264ตอนจบ
-
#263ขึ้นครองบัลลังก์
-
#262ความอดทน
-
#261ความตาย
-
#260โจมตีหัวใจ
-
#259ปล่อยวาง
-
#258กลับ
-
#257โรคร้ายแรง
-
#256เมฆจางหายไป
-
#255ไอเป็นเลือด
-
#254บันทึก
-
#253ที่นี่
-
#252เป็นต้น
-
#251ถูกหลอก
-
#250ความเจ็บปวดใจ
-
#249ขึ้นครองบัลลังก์
-
#248การฝังศพ
-
#247การสิ้นพระชนม์ของจักรพรรดิ
-
#246กำลังจะตาย
-
#245ป่วยหนัก
-
#244ตื่นตกใจ
-
#243เริ่ม
-
#242ภาพติดตา
-
#241ความมหัศจรรย์
-
#240การฉีด
-
#239กลับ
-
#238จงโง่ต่อไป
-
#237ไข้ลดลงแล้ว
-
#236รักษาโรค
-
#235ป่วย
-
#234รายวัน
-
#233ความตายทางสังคม
-
#232เข้าสู่พระราชวัง
-
#231ห้องหอเจ้าสาว
-
#230พิธีจบลงแล้ว
-
#229งานแต่งงาน
-
#228มีนาคม
-
#227ย้อนกลับ
-
#226อาการใจสั่น
-
#225การกลับชาติมาเกิด
-
#224เจตนาฆ่า
-
#223คลิก
-
#222ฉาก
-
#221เด็ก
-
#220สินสอด
-
#219ความโกรธ
-
#218เผชิญหน้ากัน
-
#217การรับสัมผัสเชื้อ
-
#216การโกรธ
-
#215Accomplishment
-
#214การฉ้อโกง
-
#213ความตาย
-
#212สงสาร
-
#211การอบชุบ
-
#210การสถาปนารัชทายาท
-
#209การบิดเบือน
-
#208เครื่องมือ
-
#207การลอบสังหาร
-
#206เล่น
-
#205ขึ้นไปบนภูเขา
-
#204พลิกตัวไปมา
-
#203สามแต้ม
-
#202อย่างง่าย
-
#201การแข่งขันรอบเพลย์ออฟ
-
#200ลงมือปฏิบัติ
-
#199โอกาส
-
#198การพบปะบนท้องถนน
-
#197การเลี้ยงดู
-
#196การสืบสวน
-
#195จอง
-
#194สุภาพบุรุษ
-
#193ถูกทิ้งร้าง
-
#192อาการชา
-
#191การทำ
-
#190การตัดสินใจ
-
#189ขอแสดงความนับถือ
-
#188มาถึง
-
#187แค่นั้นแหละ
-
#186ดูคุ้น ๆ นะ
-
#185พี่ชายคนโต
-
#184ความสำนึกผิด
-
#183ตื่นเต็มที่
-
#182สมควรแล้ว
-
#181ที่เสร็จเรียบร้อย
-
#180ความรู้สึกผิด
-
#179ท่านลอร์ด
-
#178ค้นพบ
-
#177ความงาม
-
#176คนไร้ความปรานี
-
#175บังคับ
-
#174ได้รับการช่วยเหลือ
-
#173การลอบสังหาร
-
#172การซุ่มโจมตี
-
#171ดัดแปลง
-
#170การยึดทรัพย์
-
#169มะเร็ง
-
#168บ่อนการพนัน
-
#167พัฒนา
-
#166การผจญภัย
-
#165เหลียงโจว
-
#164หนีไป
-
#163การเปลี่ยนแปลง
-
#162ตัดสินใจ
-
#161จับคืน
-
#160เข้าไปในคฤหาสน์
-
#159หรูหรา
-
#158ออกจากพระราชวัง
-
#157การสร้างอาคารสำนักงานของรัฐบาล
-
#156ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
-
#155ปรากฏตัว
-
#154การแต่งงาน
-
#153ไปรับเจ้าสาว
-
#152ครึ่งปี
-
#151ใกล้
-
#150เจ้าหญิง
-
#149การว่าจ้าง
-
#148คนรู้จัก
-
#147ชอบ
-
#146เปิด
-
#145เค้ก
-
#144ถูกฆ่า
-
#143การลงโทษ
-
#142เริ่มออกเดินทาง
-
#141ขัดแย้ง
-
#140ละลาย
-
#139ข้อพิพาท
-
#138ละเลย
-
#137มาสาย
-
#136เร่ร่อน
-
#135ความเข้าใจผิด
-
#134การมาถึง
-
#133ข่มขู่
-
#132คลายความกังวล
-
#131ขัดแย้ง
-
#130ขโมย
-
#129ทดสอบ
-
#128ช่วย
-
#127เหตุการณ์
-
#126ธรรมชาติของมนุษย์
-
#125พบปะ
-
#124ความกตัญญู
-
#123การออกเดินทาง
-
#122วัด
-
#121ความเหมาะสม
-
#120ไปโรงเรียน
-
#119บอบบาง
-
#118ให้บริการ
-
#117ความเหนื่อยล้า
-
#116กลัวจนร้องไห้
-
#115อาเจียนเป็นเลือด
-
#114หารือ
-
#113คนดี
-
#112การบรรเทา
-
#111ป่วย
-
#110ผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป
-
#109การสร้างความไว้วางใจ
-
#108คนบ้า
-
#107ถึงจุดต่ำสุด
-
#106หวัง
-
#105ข่มเหงรังแก
-
#104ความสิ้นหวัง
-
#103ความสำเร็จ
-
#102เชื่อถือได้
-
#101ด่วน
-
#100กลับไปยังพระราชวัง
-
#99การทำสมาธิก่อน
-
#98เกิด
-
#97อารักขา
-
#96เตรียมตัว
-
#95การตัดสินใจ
-
#94ความงาม
-
#93ศึกษาด้านการแพทย์
-
#92ตั้งครรภ์
-
#91มีความสุข
-
#90วันเกิด
-
#89อย่างราบรื่น
-
#88ถ้าพระเจ้าทรงประสงค์
-
#87หัวเราะเยาะ
-
#86การตกปลา
-
#85สอน
-
#84นักเรียนเกรด A ทุกวิชา
-
#83วันหยุดฤดูร้อน
-
#82โปรดวางใจได้เลย
-
#81การเล่นหมากรุก
-
#80การมาถึง
-
#79ทำเลย
-
#78กลัว
-
#77ทางเลือก
-
#76ตกตะลึง
-
#75การคัดเลือก
-
#74นัดบอด
-
#73อุกอาจ
-
#72เสียใจ
-
#71เอินเจียง
-
#70อ่าน
-
#69กลัว
-
#68มังกรทอง
-
#67ถูกจับได้ว่านอกใจ
-
#66สาว
-
#65ภายในและภายนอก
-
#64ขอทาน
-
#63กลับใจ
-
#62ความโกรธ
-
#61โกรธ
-
#60สาว
-
#59งงงวย
-
#58ชื่นชม
-
#57ความคืบหน้า
-
#56สิ่งดีๆ
-
#55ไม่ดีเลย
-
#54ร้องเรียน
-
#53ไม่พอใจ
-
#52ความอบอุ่น
-
#51เปรียบเทียบ
-
#50คลั่งไคล้
-
#49ศึกษา
-
#48เป็นลม
-
#47อิจฉา
-
#46เงื่อนไข
-
#45กลับ
-
#44เพิ่มขึ้น
-
#43เรือโจรสลัด
-
#42อิจฉา
-
#41พระพุทธเจ้า
-
#40พบปะ
-
#39คู่มือการอ่าน
-
#38รอ
-
#37หงุดหงิด
-
#36ออกจาก
-
#35ผู้เชี่ยวชาญ
-
#34มโนธรรม
-
#33นอน
-
#32ไข้
-
#31การทรยศ
-
#30กองกำลังภายใน
-
#29ฉลาด
-
#28เตือน
-
#27เงียบ
-
#26เล่นไพ่
-
#25การขุดหลุม
-
#24การล้อเล่น
-
#23การแสดง
-
#22ฟรีและง่าย
-
#21เจ้าชาย
-
#20ความคิด
-
#19จิตสำนึก
-
#18ไปโรงเรียน
-
#17เรื่องซุบซิบ
-
#16การอุ้มเด็กอายุหนึ่งขวบ
-
#15หนึ่งขวบ
-
#14ผู้ชนะ
-
#13การใช้คำหยาบคาย
-
#12เสียใจ
-
#11อดทน
-
#10อินทผลัมหวาน
-
#9กลับ
-
#8หา
-
#7พันธุศาสตร์
-
#6ความมั่นใจ
-
#5อกหัก
-
#4เกิด
-
#3ทางข้าม
-
#2ตาย
-
#1สืบทอด
MANGA DISCUSSION
Leave a Reply Cancel reply
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.